
A recombinación xenética é un dos tantos procesos que se dan na profase (I) da meiose coa finalidade de dividir as células e redistribuír e recombinar os cromosomas, ademais de producir gametos para a posterior reprodución sexual. Para conseguir este obxectivo é esencial a recombinación xenética.
Neste proceso o ADN que se encontra no núcleo da célula condensase hasta formar unha estrutura, chamado cromosoma, a cal esta formada por dúas cromátides irmás. Neste momento cada un dos cromosomas alíanse co seu homologo (un cromosoma paterno e outro paterno). Cando xa esta os cromosomas emparellados estes empezan a entrelazarse, intercambiando segmentos do ADN en puntos chamados quiasmas. Estes segmentos que se intercambian sempre conteñen o mesmo tipo de información xenética como a cor de ollos pero non ten porque coincidir. Isto permite que os xenes dos proxenitores se mesturen en novas combinacións, dando lugar a unha amplísima diversidade xenética.
Segregación independente dos cromosomas
Durante la metafase (I) da meiose estes cromosomas alíñanse no ecuador da célula de maneira totalmente aleatoria polo que a distribución dos cromosomas nos gametos nos sigue un patrón fixo.
Como funciona a segregación independente?
En cada célula en división os cromosomas homólogos oriéntanse de maneira aleatoria polo que na anafase (I) cada célula filla recibe unha combinación única.
Ao ter cada ser humano 23 tipos de cromosomas diferentes esta calculado que a cantidade de combinacións cromosómicas nos gametos é de 2²³, o que é aproximadamente un total de 8,4 millóns de combinacións diferentes, e isto sen contar a variabilidade engadida pola recombinación xenética.
Grazas a segregación independente cada gameto ten unha combinación diferente de cromosomas o que contribúe a diversidade xenética do ser humano. Ademais, isto axuda a evolución da especie tamén, xa que se permite a aparición de novas combinacións de xenes favorables en distintos medios.
Fusión de gametos (fecundación)
A fecundación é o termo que utilizamos para referirnos ao proceso no cal unha célula sexual masculina (espermatozoide) e unha célula feminina (óvulo) fusiónanse para formar un cigoto.A contribución da fecundación na diversidade xenética apreciase na fusión dos gametos. Ao principio, cada célula sexual ten a metade de cromosomas (23) o que significa que son células haploides (n), isto evita a duplicación progresiva do número de cromosomas en cada xeración.
Ao fusionarse os gametos, o resultante cigoto xa ten 46 cromosomas (23 pares de homólogos), metade do pai e metade da nai. Isto asegura a combinación da información xenética dos dous proxenitores.
Ao fusionarse os gametos, o resultante cigoto xa ten 46 cromosomas (23 pares de homólogos), metade do pai e metade da nai. Isto asegura a combinación da información xenética dos dous proxenitores.
Gracias a recombinación xenética e a segregación independente cada gameto é único, e a súa combinación aleatoria para formar o cigoto faino tamén, a este, xeneticamente único, o que explica porque os irmáns non son xeneticamente iguais (coa excepción dos xemelgos idénticos).
- Xemelgos idénticos: proceden de un mesmo cigoto que se divide en dous embrións co mesmo ADN.
- Xemelgos fraternos: proceden de dous óvulos diferentes fecundados por dous espermatozoides diferentes polo que teñen combinacións únicas.




Ningún comentario:
Publicar un comentario
Nota: só un membro deste blog pode publicar comentarios.