UNHA VIAXE MOI REVELADORA

A idea de que de que un ser superior creou aos humanos e a todas as especies do planeta chega ata hoxe en día a pesar da innumerable cantidade de probas que a contradín. Os relixiosos están totalmente en contrada evolución e isto é debido a unha crenza, o creacionismo, que afirma a teoría de que un ser divino creou todo o que coñecemos no actualidade e moitas das especies xa extintas. Apoiándose en textos bíblicos chegaron a opoñerse á ensinanza da evolución nas escolas.

Charles Darwin foi un científico inglés que revolucionou a bioloxía coa súa expedición arredor do mundo na que estudou plantas, fósiles e animais ata propoñer a teoría da evolución por selección natural e que intentou loitar contra esta idea do creacionísmio. 

A súa viaxe comezou coa proposta do capitán do HMS Beagle, un barco da Mariña Real británica, Robert Fitzroy de que Darwin lle fixera compañía. Pois este temía caer en depresión polo illamento tanto mental como social debido ao longo período de tempo que pasarían navegando. O obxectivo da expedición era cartografiar as costas de hemisferio sur e dentro da embarcación xa contaban con un naturalista, Robert McCormick, quen non se levaba nada ven con Charles Darwin xa que o capitán mostraba certo favoritismo cara o segundo naturalista. Totalmente cansado da situación renunciou  en abril de 1832 en Río de Janeiro. Dende ese día Darwin asumiu o seu posto e fixo posible a evolución da bioloxía como ciencia.

A expedición estaba planificada para dous anos,pero acabou estendéndose tres anos, acadando cinco en total. Nesta non só visitaron América do Sur, senón que tamén pararon en destinos como Australia, África, Nova Zelanda e illas do Océano Pacífico e do Atlántico. Darwin intentaba pasar todo o tempo que lle concedían en terra firme e as veces facia uso de cabalos para poder chegar a sitios mais afastados do porto en menos tempo e ter mais tempo para estudar as especies. Na súa viaxe Darwin recompilou cadernos enteiros de notas, observacións e datos e tamén recollía exemplares de todo tipo de plantas secas, fósiles, rocas, peles y esqueletos que ia enviando a Cambridge en frascos ou caixas.

As illas Galápagos foi un dos destinos mais importantes xa que e o lugar onde Charles Darwin comezou a darlle forma á súa teoría. Estas ilas atópanse no Océano Pacífico a 972 km da costa ecuatoriana. Alí puido observar como as tartarugas xigantes posuían certas variacións físicas en cada isla. As zonas húmidas por exemplo, tiñan moita cantidade de vexetación e as tartarugas un pescozo corto xa que tiñan menos necesidade de estiralo para conseguir alimento e a coiraza con forma de bóveda.  Por outro lado nas illas con ambientes secos, as tartarugas tiñan o pescozo máis longo para comer de sitios máis altos e a coiraza plana.

Outro exemplo son os pimpíns, unha especie de ave que tamén foi vixiada moi de cerca polo noso naturalísta xa que observou que as especies tiñan peteiros con formas e tamaños distintos. Darwin tratou de xustificar a evolución da especie que polo illamento da mesma nas diferentes illas xeráronse variacións ligadas a diferentes condicións de vida, climatoloxía, tipo de hábitat ou costumes alimenticias. 

Con isto Darwin enunciou a teoría da selección natural, que describe como xenes determinados se transmiten de xeración en xeración en función do entorno particular no que se atope a especie a a capacidade de supervivencia que lle aporte. Os que mellor se adapten e máis se reproduzan máis probabilidade hai de que esa especie sobreviva.